top of page
Zoeken

Onklopbaar! Tiranisu op ‘de Zondag’... (deel I)

Bijgewerkt op: 3 dagen geleden


Beste medereizigers


De ‘eindtijd’ is in zicht. De poort van de tijd is zich aan het sluiten. Iedereen die in contact staat met zijn Totaalzelf, heeft hiervoor zelfs geen ‘bewijzen’ meer nodig zoals bijvoorbeeld de Georgia Guide Stones die in de zomer van 2022 opgeblazen werden door waarschijnlijk dezelfde macht die de curieuze constructie had geplaatst. Voor degenen die zoeken naar nog andere tekens die aantonen dat het eindspel is gestart, is het misschien aan te raden om ook bij de bakker je ogen te openen op ‘de Zondag’ voor een portie tiranisu...



 

Onklopbaar! Tiranisu op ‘de Zondag’...


Al geruime tijd probeer ik – soms tegen beter weten in – mijn medemens te laten inzien dat de transhumane NWO-agenda die vandaag uitgerold wordt al lang gepland was. Ik vertel hen dan dat we dit onder meer terug kunnen vinden in oude boeken van bijvoorbeeld William Guy Carr, George Orwell, Aldous Huxley of Jevgenij Zamjatin. Zelfs een korte Bitchute-video genaamd American first lad(ie)s or men?? laat ons zien dat de wereld al lange tijd in de verste verte niet is zoals we dachten dat ie is.

 

Een andere belangrijke bron om het heden beter te begrijpen is bijvoorbeeld de ‘Protocollen van de machtselite’, die vanzelfsprekend door de reguliere media en gecontroleerde oppositie(s)pionnen weggezet moeten worden als een donker fantasietje. Als een fout verzinseltje. Iets dat je beter niet al te serieus neemt, net zoals Krimsonia van Suske en Wiske of De goudkoorts van Anatool van stripheld Jommeke.

 

Echter, in zijn boek Ontsluierd maakt auteur Robin de Ruiter op een overtuigende wijze gehakt van de reguliere stelling dat de Protocollen een verzinsel zijn. Middels oude bronnen beargumenteert deze theoloog-auteur helder dat de teksten afkomstig zijn uit de achttiende-eeuwse occulte Misraïm Ritus waaraan joodse elementen werden toegevoegd om het publiek te desinformeren. Om ons dus op een dwaalspoor te zetten. Men zou zijn onderzoek beter eens serieus gaan nemen in plaats van dit steeds maar weg te lachen. Het wordt hoog tijd om geestelijk te ontwaken. En op te staan!

 

Waarom? Omdat de tijd de Protocollen inmiddels heeft ingehaald. De beste kritiek waaraan je de geschriften kunt onderwerpen is de werkelijkheid. Kijk maar eens rondom je. Bijvoorbeeld op ‘de Zondag’ bij de bakker. De getoonde symboliek is... right in your face (zie afbeelding beneden). Ten minste voor wie nog ogen heeft om te zien en – afgaande op de afgebeelde roeptoeter –  nog oren heeft om te horen. De hele maatschappij is nog slechts een enkele stap verwijderd van het afgrijselijke scenario dat ‘ze’ voor ons voorzien hebben (en dat ik gedetailleerd beschreven heb in mijn laatste boek). Alleen dit al toont aan dat de vraag naar de echtheid van dit neergepende schizoïde wereldbeeld idioot is. Wanneer het – en nu citeer ik de Ruiter letterlijk – ‘om een vervalsing gaat, kunnen we vaststellen dat de auteur een fout beroep gekozen heeft; hij had dan namelijk profeet moeten worden. Degenen die de Protocollen een vervalsing noemen zijn niet goed bij hun hoofd’.

 

In mijn blogartikel Sympathy for the (d)evil liet ik al zien dat de tijd rijp is voor Satan om op de voorgrond te treden. En dat doet hij ook. Overal. Tot in de kruiswoordraadsels van een lokaal krantje aan toe, zoals we in dat aangehaalde artikel konden lezen. ‘Hij’ moet nu ook opduiken omdat de tijd rijp is om zijn lang vanuit de schaduw zorgvuldig voorbereide agenda in het volle zicht uit te rollen. In artikel 17 van het eerste Protocol, dat iets meer dan honderd jaar geleden neergepend werd vinden we hun krijgsplan terug:

 

Voor ons ligt een plan (het zal misschien nog een eeuw duren), waarop – zoals bij

een krijgsplan – de weg is aangegeven, die wij niet mogen verlaten zonder gevaar

te lopen het werk van eeuwen in de war te sturen.

 

'Het werk van eeuwen' is niet in de war gestuurd. Dat kunnen we inmiddels wel stellen. Na eonenlang veilig onder de radar gebleven te zijn is de tijd dus gekomen om het krijgsplan te openbaren. Te lezen in dat specifieke artikel ‘het zal misschien nog een eeuw duren’ zit ‘men’ precies op schema. Tijd dus om te gaan heersen. Tot in de kleinste uithoeken. Dus ook bij de bakker. Zelfs op ‘de Zondag’. ‘Hij’ kan ook niet anders, want na al het voorbereidend werk moet de agenda nu uitgerold worden en dan kun je zoals gezegd niet onder de radar blijven. Dit wordt gedaan door de boodschap op een aantrekkelijke manier te verpakken maar het werkelijk doel te verhullen. In artikel 15 van het eerste Protocol vinden we terug:

 

Onze macht zal sterker zijn dan elke andere, omdat zij zolang onzichtbaar

zal blijven, totdat zij door geen enkele list meer kan worden ondermijnd.

 

Hun macht is inmiddels zo sterk dat ik begot niet zou weten welke ‘List’ de illuminati nog zou kunnen ondermijnen? Actrice Liesbeth zal alvast geen einde meer aan dit NWO-theater kunnen maken, aangezien zij reeds van het toneel verdween in 2020. Maar alle gekheid op een stok(brood)je; bijkomend voordeel voor Satan is dat ‘Hij’ zich gerust kan tonen zonder vrees ontmaskerd te worden aangezien ‘Hij’ weet dat zijn programmatie zo goed als geslaagd is: mensen kijken namelijk nog enkel, maar zien niets meer. Ook dat is Lucifer gelukt door de mensheid al die tijd te doen geloven dat ‘Hij’ (Lucifer) en zijn handlangers (archonten, agenten Smith,...) niet bestaan. Dat was een handige zet. Wat staat er immers in artikel 2 van Protocol 4? Wie of wat zou immers een onzichtbare macht ten val kunnen brengen?

 

De één zijn brood is de andere zijn dood

De bakkerij-patisserie. Het is niet de plek waar ik vaak te vinden ben. Dat heeft niets te maken met het traumatische meel-o-drama te wijten aan een heetgebak(k)erde winkelbediende die me een koekje van eigen deeg verkocht en dat ik beschreef in mijn boek Zijn we de draad kwijt? Maar tegenwoordig probeer ik te veel (snelle) koolhydraten te mijden. Echter, soms gebeurt het wel eens dat ik er toch binnenstap. Zoals een tweetal weken geleden toen ik door een midden-Limburgs dorpje wandelde met een grommende maag en plots geprikkeld werd door de heerlijk geurende lucht van versgebakken brood. Dat dit niet zonder gevolgen blijft schreef Anthony T. ‘Raw writer’ Hincks: “Honger zal de mens in het leven naar de bakker drijven.” Als je gezonde trek hebt is er niet zoiets als een slecht brood wordt nogal eens gezegd. Die onverwacht opduikende geur van versgebakken brood die als een wolk op de stoep hing lokte mij naar een ambachtelijke bakkerij die bepaalde zondagvoormiddag. Maar goed dat ook een bakker van tijd tot tijd voor brood op de plank moet zorgen.

 

Toegegeven, welke doorsnee mens kan nu gemakkelijk de heerlijke geur van versgebakken brood en croissants weerstaan bij het toevallig passeren van een warme bakker? Ik troostte me met de gedachte dat een ambachtelijk zuurdesembrood van tijd tot tijd toch niet al te veel kwaad kan. Wie weet zou ik zelfs wel eens zondigen: tiramisu. Hoe lang was dat wel niet geleden? Na een korte overpeinzing en wat drentelen op een stoeptegel, besloot ik de zaak binnen te stappen. Het was erg druk. Mijn beurt afwachtend viel mijn oog op het weekkrantje dat in het rekje naast de toonbank lag. Om gratis mee te nemen. Niet het rekje, maar de krant. Als er iets gratis aangeboden wordt (‘vaccins’, iemand?) gaan al mijn antennes op slag omhoog. Zo ook bij goedkope of gratis kranten. Wat staat er immers in artikel 8 van Protocol 12?

 

Wat wij zullen uitgeven zal heel goedkoop zijn en door iedereen gelezen worden waardoor we de mensen in de door ons gewenste richting opvoeden.

 

Hmm. Best interessant, toch? Dit riekt hier niet enkel naar versgebakken croissants maar ook ietwat naar een vorm van gratis mind control? Ik besloot me al schuifelend tussen andere wachtenden te wringen en nam het krantje uit het rek, me afvragend welke verborgen boodschappen er vandaag weer in terug te vinden waren om ons in de ‘gewenste richting op te voeden’. Mijn inmiddels geoefend oog deed mij de verborgen intentieverklaring van de Cabal op de frontpagina onmiddellijk herkennen. Deze occulte symboliek, een obsessie van de illuminati, is vanzelfsprekend niet onschuldig. Maar hoe krijg je het voor elkaar om mensen te leren (vooruit) zien in plaats van te kijken? Wakkere zaadjes planten wordt al eens gezegd onder wakkeren. Daar zit iets in maar zoals ik in vorige blogs al heb aangehaald heb, is het eveneens van belang aan te voelen waar en wanneer dit kan. Immers, geen parels voor de zwijnen. Dat is potentieel gevaarlijk.

 

Zoals gewoonlijk had ik ook bij het betreden van de winkel de wachtende klanten snel gescand – voor alle duidelijkheid: niet om over hen te oordelen, maar om de energie te polsen, te proeven – en twijfelde eraan of dit de plek was om hetgeen mijn getraind oog zo snel gezien had, aan te kaarten. In verdriet dat inmiddels geen pijn meer doet overzag mijn taxerende blik dat ook hier de heerlijk geurende lucht geparfumeerd werd met de nodige naïeve zorgeloosheid. Ook al was ik omgeven door granen, zaadjes planten was wellicht niet aan de orde op een zoveelste plek waar diepe onwetendheid geënt is op de aanwezige zielen. Je kunt dat simpelweg voelen aan het ‘lage bewustzijn’ dat er ‘hangt’. Ik klemde mijn kaken op elkaar en probeerde wijselijk te zwijgen. Staand in de wachtrij dwaalden even later mijn gedachten af. Plots hoorde ik de dame naast me goedendag zeggen aan iemand die de winkel betrad. Ondanks mijn eerder voornemen besloot ik de dame, die al op leeftijd was, toch even aan te spreken:

-“Is het hier altijd zo druk op ‘de Zondag’ mevrouw?” vroeg ik haar. Ze had blond geverfd schouderlang haar en stond naast me in de rij. Ze doodde de wachttijd grotendeels door te staren naar het schermpje van haar smartphone. Ze droeg een stralend wit kreukloos hemd dat pijn aan de ogen deed. Alsof ze het enkele dagen in bleekwater ondergedompeld had. Ik vroeg me af of ze al gepensioneerd was. Want wie heeft er nu tijd om een hemd zo kreukloos en kraaknet te houden? Het leek mij een haast onmogelijke opgave. In elk geval zagen ook de mouwen er kreukloos uit. Dit zou toch kunnen betekenen dat zij niet behoort tot de inmiddels afgestudeerde mouwopstropers?

-“Ja, meneer. Dit is nog de enige ambachtelijke bakkerij in de regio vandaar dat het hier steeds aanschuiven is," klonk ze kort en met een beleefdheid die gewassen leek met bruine zeep . Haar tanden schenen even wit als haar hemd. “Is er nieuws?” vervolgde ze, gemaakt inspelend op het krantje dat ik met beide handen stevig voor me vasthield.

-“Tja nieuws... Het is maar wat een mens onder nieuws verstaat, nietwaar? Maar in elk geval is dit een boeiende foto, toch?” Ik wees met mijn vinger naar de frontpagina. Mijn wijsvinger op de foto had eventjes meer aantrekkingskracht dan het schermpje van haar smartphone.

-“Ja, leuke foto, he,” reageerde ze met jeugdige energie. Er verscheen een glimlach op haar vergeelde gezicht. Ondanks dat het de kleur had van decennia-oud behangpapier in een rokerig bruin café fonkelden haar ogen. Of dit alles kwam door het zien van die gefotografeerde massa of door het vooruitzicht op versgebakken croissants weet ik niet. In elk geval was haar reactie kort en ietwat verbaasd aangezien het tegenwoordig niet vanzelfsprekend meer is om zomaar een gesprek aan te knopen met een wildvreemde. Sinds de intrede van de smartphone hebben mensen eerder een band met big brother. Ik besloot direct de kat de bel aan te binden:

-“Ja, inderdaad, dat ‘onklopbaar’ duivelsteken dat die roeptoeter met zijn hand uitbeeldt is inderdaad erg leuk he,” reageerde ik met een ironische ondertoon in een poging haar te laten zien wat er gaande is. “Dat satanisch teken is ook erg toepasselijk voor een loopwedstrijd, nietwaar? Net als die Saturnustattoo op zijn onderbeen overigens. Dan zwijg ik nog over dat duivelsteken op zijn mouw. Zou daar het spreekwoord: ‘iemand iets op zijn mouw spelden’ vandaan kunnen komen? Ah ja, en dan die saturnische zwartrode kleurensfeer.” Ik wees de drie plekken aan voor de dame.


Afb. links: Een satanisch ‘bakkerskrantje’. Over inversies gesproken: de een zijn brood is de andere zijn dood. De ‘onklopbare’ Lucifer ‘neemt een loopje’ op ‘de Zondag’ met de lezers en de ten miles. Deze valse lichtbrenger is inmiddels geïnfiltreerd tot in de kleinste uithoeken van onze maatschappij. Wie oren heeft die hore. Wie ogen heeft die ziet... dat in een geïnverteerde (politieke) wereld broers zussen zijn en vice versa, de foto linksboven dus ook al niet snor is (en dan heb ik het niet over de klimaatleugen)... Naast hetgeen ik reeds opgesomd heb zijn er nog andere luciferiaanse tekens terug te vinden... Afb. rechts: Close-up foto van de Saturnustattoo. Degenen die al diep het konijnenhol ingedoken zijn zullen misschien een idee hebben waarvoor de andere tattoo - die maar voor de helft getoond wordt - zou kunnen staan.


-“Alle jongeren beelden dat teken met hun hand uit tijdens concerten en festivals, meneer. Dat heb ik zelf op tv gezien.” Ze zette haar stelling kracht bij door haar laatst uitgesproken woord te onderstrepen met een gebaar van haar wijsvinger naar een van haar uitgezakte oogleden. “Wat kan hier dus nu mis mee zijn? En mag een mens misschien geen planeet meer laten tatoeëren op zijn been?” vroeg ze met een licht veroordelende ondertoon.

-“Tja, ‘mis mee’? In principe niets, mevrouw. Iedereen doet wat ie wil zolang anderen er maar geen last van hebben, nietwaar? Dus voor mijn part laat men zich in plaats van Saturnus Mars, tiramisu of een rij slagroomtaarten op zijn huid vereeuwigen.”

-“Ik ben blij dat u het zo ziet.”

-“Maar wat als ‘ze’ ons deze ‘sfeerfoto’ in dit krantje niet zomaar laten zien? Denkt u dat het toeval is dat deze symboliek ons getoond wordt en dat dat Saturnussymbool nét zichtbaar is?” Mijn wijsvinger deed haar naar dat specifiek plekje op de foto kijken.

 


Wordt vervolgd...

 


erwin



“Hoe graag zou ik blijven lezen en lezen; dat is voor mij als het ware de weg terug.

Maar toch geloof ik dat ik alleen maar verder kom met geduld,

op die lange en moeilijke weg waarop ik de dingen zelf moet doordenken.”

-Sören Kierkegaard, Deense filosoof (1813-1855)




418 weergaven

Recente blogposts

Alles weergeven

STASI 2.0

Comments


bottom of page