top of page
Zoeken

HOAXFAM

Bijgewerkt op: 16 mei

Beste medereizigers

 

Onlangs zag ik op het internet een webinar genaamd ‘Hoe actief zijn zonder verkozen te worden’ (dat handelt over het faillissement van de particratie, en dit kun je zelfs letterlijk nemen) geleid door maatschappijcriticus Ivar Hermans, waarin hij op een bepaald moment aan de deelnemers vroeg: “Ik weet niet of jullie auteur Erwin Pasmans kennen? Hij woont in Voeren, in de deelgemeente Moelingen, en die maakt daar van alles mee. Hij betrekt mij daar ook bij en ik speel in twee boeken van hem een rol. Hij werkt helemaal uit hoe dat is als wij een confrontatie hebben met het ‘bestuur’ en dat neemt dus de gekste vormen aan en hij maakt daar literair iets van. Maar de essentie is inderdaad wel dat deze mensen niet weten wat ze aan het doen zijn.” Dat er (hier) ook nog andere organisaties zijn die niet weten wat ze aan het doen zijn bracht een onverwacht telefoongesprek aan het licht...


 

HOAXFAM


Degenen die inmiddels Wie vrij wil zijn moet puinruimen gelezen hebben zullen vast en zeker weet hebben van het onbevreesde Combattief Chiwawa Comité dat in het leven geroepen werd door oud-burgemeester Peter Vereecke. De eerste zaadjes voor de oprichting ervan werden, zonder het zelf echt te beseffen, in het voorjaar van 2023 geplant in zijn geest. Het was toen dat deze oud-burgemeester van Evergem mijn kersverse script De Macht van de Onmacht onder ogen kreeg. Hij werd er compleet door overdonderd en dit resulteerde in een krachtig nawoord voor het boek waarin hij zijn verbijstering kwijt kon.

 

In dat script beschreef ik namelijk tot in detail mijn excommunicatie als waarheidsprekende en -schrijvende bibliothecaris en cultuurambtenaar. Een moderne vorm van verbanning waar middels een strenge orwelliaanse omerta bijna niemand in de gemeente van op de hoogte was. In de dystopische maatschappij 1984 van Orwell werd evenmin melding gemaakt van dissidente medewerkers die in ongenade waren gevallen. Ook daar was het gebruikelijk dat mensen, die zich het misnoegen van de Partij op de hals hadden gehaald, geruisloos van het toneel verdwenen.

 

Deze zaadjes begonnen bij Vereecke pas echt te ontkiemen na de nieuwerwetse lokale boekverbrandingen die vorige nazomer plots aan het licht kwamen. Eén gerichte flyeractie van het comité mede gesteund door de spirituele krijger Peter Van den Broucke, een ex-kolonel van Belgische Defensie en zelf ook auteur, was blijkbaar al voldoende om de verwijderde boeken terug in de collectie van de gemeentelijke bibliotheek op te nemen. Wie wil er nu een kleine eeuw na de turbulente jaren dertig geboekstaafd worden als biblioclast 2.0?

 

De omgekeerde wereld(winkel)

Een organisatie die daar blijkbaar nog steeds geen problemen mee heeft is (de lokale) Oxfam. Oftewel de instantie met de breed klinkende naam: De Wereldwinkel. Veel mensen associëren deze naam nog steeds met 'wereldverbeteraars', ‘ruime geesten’, ‘open geesten’, ‘verruimd bewustzijn’ en zo kan ik nog even doorgaan. Maar aangezien we inmiddels in een volledig omgekeerde wereld 'leven' kunnen we dit ook best ondersteboven bekijken en die tent vanaf nu beter Hoaxfam noemen. Hoe ik daar nu weer bij kom? Middels mijn jarenlange onderzoek, gecombineerd met een onverwacht telefoontje dat ik mocht ontvangen – nota bene op de dag van de release van mijn nieuwe boek – van een van de weinige ontwaakten hier in de gemeente.

 

De vaste telefoon (want ik heb geen GSM) rinkelde. Ik nam de hoorn van de haak en aangezien ik de gewoonte heb bij het opnemen niet onmiddellijk iets te zeggen, hoorde ik al vrij snel een rusteloze stem die ik direct herkende, waarop ik in een flits besloot mijn kennis in de maling te nemen:

-“Met politie Voeren.”

-“Oei! Sorry meneer, euh... dan ben ik verkeerd verbonden,” klonk de beller verschrikt.

-“Nee, ik ben het. Erwin. Sorry voor mijn flauw grapje.”

-“Ah, flauwerik. Zeg Erwin, wil je nu eens iets weten?” Het klonk plots erg opgewonden aan de andere kant van de lijn. Ik voelde dat er weer een sterk verhaal in de lucht hing. Het zoveelste.

-“Oei, wat nu weer? Laat maar horen want ik val van niets meer van mijn stoel. Zelfs als je me nu bevestigt dat nieuwslezers gedaantewisselende reptilianen zijn,” liet ik hem lachend weten. “Van Adele en Justin Bieber weten we al dat het zo is,” vervolgde ik.

-“Nee, even serieus Erwin. Er was iemand hier in het dorp die je boek De Macht van de Onmacht gelezen had.”

-“Ow, zijn er, buiten jou, mensen in de gemeente die mijn boeken lezen?”

-“Ja, een kennis van mij en ze was compleet ondersteboven van het neergepende verhaal waardoor zij het wel een goed idee vond om het boek achter te laten op het tafeltje bij de ingang van de Wereldwinkel zodat meer mensen zouden kunnen lezen wat gaande is.”

-“Ah tof. Maar staat daar een tafeltje om boeken achter te laten? Dat wist ik geeneens.”

-“Ja, mensen kunnen in de gang van de winkel spulletjes neerleggen die ze niet meer gebruiken. Er liggen daar op die tafel enkele tweedehandsboeken en tal van andere gadgets. Je zou kunnen zeggen een soort van mini kringlooptafeltje.”

-“Ah leuk. Maar dat is inderdaad straf nieuws dat hier in de buurt een boek van mij verder verspreid wordt. Meestal steken ze het in de fik. Nu snap ik dat je me voor dit heuglijke nieuws belt.”

-“Neenee, dat is het hem nu net! Dat boek wordt niet verspreid. De dame die het boek er achter wou laten ken ik vrij goed. Ik kwam haar onlangs tegen. Ze was onthutst en vertelde me dat ze van degene die er de tent runt een veeg uit de pan had gekregen toen ze zag dat ze er een boek van jou deponeerde. Ze heeft het boek ook onmiddellijk voor haar neus van de tafel weggegrist.”

-“Dat meen je niet! Ze hebben pas mijn boeken terug in de collectie van de bieb opgenomen en nu beginnen ze ze daar te verwijderen?”

-“Ja, blijkbaar had iemand er ook een kleurenflyer van je boek gehangen tegen de wand, maar die hadden ze ook direct weggehaald. De reclame van de frituur en van de boerinnenbond hebben ze nota bene laten hangen. Maar wat jouw boek betreft dat weggegrist werd voor de neus van mijn kennis: ze had er kordaat bij te horen gekregen dat dit soort boeken er niet thuishoren. De tragische grap is dat ze me zei dat er op dat moment naar het schijnt slechts één ander boek op die tafel lag met als titel Wees niet bang!”

-“Haha, ik veronderstel dat ze dat boek daar niet gelezen hebben,” grapte ik.

-“Maar heb je nou ooit Erwin...Bij de Wereldwinkel... En ik dacht dat dat een eerlijke organisatie was met mensen met een open geest?”

-“Eerlijk? Open geest? Oxfam? Laat me niet lachen. Ik denk dat de stichters van Oxfam zich in hun kist al vijfendertig keer omgedraaid hebben.”

-“Hoezo?”

-“Toen ik onderzoek deed voor mijn boek ALLICHT?! had ik die organisatie al eens doorgelicht. Oxfam is begin jaren veertig opgericht in Oxford als liefdadigheidsorganisatie. Maar van de oorspronkelijke doelstellingen blijft niet veel meer over. Fraude en heimelijke seks is wat er nu de klok slaat. Het ene schandaal na het andere is al aan het licht gekomen. Vanzelfsprekend niet op het avondjournaal. Er is dat groot schandaal geweest, ik meen rond 2018, toen aan het licht kwam dat tal van hun ‘hulpverleners’ seksfeestjes organiseerden met prostituees op Haïti. Trouwens, het was de Belgische Oxfam-topman, die nota bene directeur was van Oxfam UK, die toen voorop liep in het gebeuren. En niet alleen in Haïti maar ook in Nigeria en diverse andere landen. Het toppunt was dat de Nederlandse tak van Oxfam dit al jaren wist, maar besloot erover te zwijgen. Zogenaamd omdat ze niet genoeg informatie hadden.”

-“Goh, dit wist ik niet.”

-“Dan wist je waarschijnlijk ook niet dat het nog verder ging dan seks met prostituees.”

-“Kom me toch niet zeggen dat die ook al in de voetsporen van de kerk treden?”

-“Ja, volgens mijn informatie is er rond diezelfde periode een moedige klokkenluider geweest, een voormalig VN-chef, als ik me nog goed kan herinneren MacLeod genaamd, die officieel verklaard heeft – nota bene voor het International Development Committee van het Australische Lagerhuis – dat onder meer Oxfam kinderen verhandelt en verkoopt voor seks in de landen waar ze actief zijn. Andrew MacLeod zei dat internationale liefdadigheidsinstellingen een aantrekkingskracht hebben op pedofielen als honing op bijen. De aard van de industrie – dus zogenaamd humanitaire hulp verlenen – biedt pedofielen de perfecte dekking. MacLeod beweert verder dat dit probleem al dertig jaar algemeen bekend is in hulpkringen. Pedofielen verwerven een enorme invloed door te werken voor deze machtige internationale organisaties, zoals de VN of Oxfam, en vormen het perfecte platform om het misbruik en de uitbuiting van mensen te orkestreren, in het bijzonder de meest kwetsbaren in de samenleving: kinderen.”

-“Mijn God, wat een wereld.”

-“Ja he, dat is nu wat ze noemen letterlijk je broekje te buiten gaan. Als je dergelijke criminele zaken verneemt, kun jij er dan nog op vertrouwen dat de rest van de winsten wel belandt bij degenen die het erg hard nodig hebben?? Awel, ik niet. En mensen maar geld schenken. Kijk he, het is vrij simpel. Vanaf het moment dat een organisatie te groot wordt, duikt in de top ervan de archontische geest op en misschien nog wel het meeste bij dergelijke deugpronkende instellingen. De meeste brave medewerkers hebben dit door de compartimentering vanzelfsprekend niet in de gaten, maar worden er onbewust door aangestoken. Een ‘mooi’ voorbeeld is het waanzinnige woke-gebeuren waar ze helemaal mee verstrengeld zijn. Wist je dat toen ik research hiernaar deed, ik vorig jaar botste op een Oxfam-gids die taalfascisme promoot.”

-“Gids? Taalfascisme?”

-“Ja, Oxfam heeft een gids gelanceerd vanuit het hoofdkantoor, oei sorry!!”

-“Waarom zeg je nu sorry?!”

-“Ja, dat woord ‘hoofdkantoor’ mag van hen blijkbaar niet meer uitgesproken worden. Dat bedoel ik nu met taalfascisme.”

-“He?! Ben je nu weer aan het zwanzen?”

-“Neenee, dat staat letterlijk in die gids van Oxfam.”

-“Dat meen je niet. Wat voor gids is dat eigenlijk?”


Afb: Een handvest voor slachtofferschap: de nieuwe 'inclusie'-gids van Oxfam. Is het niet frappant dat het vroegere linkse gedachtegoed de vrije meningsuiting met hand en tand verdedigde en zelfs de macht van de elite uitdaagde, terwijl het fake-progressieve woke nu de aanval inzet op het vrije denken middels politieke correctheid. Dat deze hele agenda van politieke correctheid bedacht werd achter de schermen om ons de slavernij in te krijgen, hebben ze daar niet in de gaten. Om dit alles terug recht te zetten zal er nog heel wat werk aan de (wereld)winkel zijn.


-“Ja, een gids getiteld ‘Inclusive language guide’ die in het voorjaar van 2023 verscheen ongeveer gelijktijdig met mijn boek De macht van de Onmacht dat jouw kennis er wou achterlaten. Hou je vast: Er staat namelijk op de eerste pagina van die Oxfam-uitgave: ‘Een gids opgedragen voor jou in solidariteit en liefde’. Als je weet wat ik net onthuld heb over hun heimelijke praktijken kun je dit dus ook al omdraaien. Ik bedoel niet de pagina he, maar het gedachtegoed. Die geïnverteerde slagzin kan ik me nog goed herinneren want die gids heeft hier maanden op mijn bureau gelegen. Dit krankzinnige woke-document werd ontwikkeld in samenwerking met een groot aantal mensen uit de hele Oxfam-confederatie. Of moet ik zeggen Hoaxfam-confederatie.”

-“Hoaxfam, haha die moet ik onthouden.”

-“Zo te horen is het precies alsof de lokale Oxfam eraan meegewerkt heeft door de censuur die ze er zo te horen ook al toepassen.”

-“Waar gaat die gids eigenlijk over?”

-“Zoals ik zei: Over ‘inclusion language’, inclusieve taal dus.”

-“Ik denk dat ik het al begin te snappen. Dat is dus exclusie.”

-“Goed gezien. Je begint de matrix door te hebben. Woke roept dus op tot inclusie maar sluit iedereen met een andere mening uit. Kijk maar naar het aangehaalde geval van jouw kennis die er mijn boek wou achterlaten. Oproepen tot massacensuur hoort er ook bij om tegenstemmen het zwijgen op te leggen. Het moge je dus niet verwonderen dat deze gids voor personeelsleden tal van termen beschouwt als aanstootgevend. Aanstootgevend gedrag ben ik er vreemd genoeg niet in tegengekomen. Enfin, los daarvan... vandaar dat ze voor onze veiligheid in het begin ook een triggerwaarschuwing meegeven. Je weet wel welke agenda achter die ‘betutteling’ zit he? Dat heb ik je al eens uitgelegd.”

-“Ja, dat is om ons te ontwortelen. Om ruggengraatloze watjes van ons te maken die zich niet kunnen weren tegen door verborgen machten aangestuurde tirannieke overheden.”

-“Beter kun je het niet formuleren. Ik merk goed dat je De Macht van de Onmacht gelezen hebt. Maar inderdaad, dat breken van de ruggengraat is precies zoals Orwell het voorspeld heeft in zijn boek 1984. Trouwens, wist je dat ‘trigger’ onderdeel is van het officiële mind control-programma? Dus met die triggerwaarschuwingen in die gids hebben we dus te maken met een onderdeel van politieke correctheid gebaseerd op het concept van triggers. In een – vanzelfsprekend gefingeerde – poging om zowat iedereen te beschermen tegen van alles en nog wat heeft men deze triggerwaarschuwingen van stal gehaald. Deze donkere agenda die al decennia subtiel uitgerold wordt heeft nu al een bataljon zwakzinnige, gemindcontrolde ‘progressieve’ handhavers gebaard, die voortdurend met hun wijsvinger in de aanslag staan om de 'trigger' over te halen. In een van de boeken die ik afgelopen maanden las kwam ik een passage tegen van een geërgerde auteur die schreef dat triggerwaarschuwingen tegenwoordig overal gegeven worden. Ik las dat als je theologie gaat studeren je bij aanvang van de les gewaarschuwd wordt dat er op een bepaald moment een passage over de kruisiging volgt. Je kunt de klas dan tijdig verlaten als je bang bent dat je geest bezwijkt. Studenten forensische wetenschappen krijgen triggerwaarschuwingen als er tijdens video-analyses bloed of een lijk in beeld gaat komen. Zo kunnen ook zij tijdig de klas ontvluchten. Handig om later voorbereid te zijn op je forensisch werk, nietwaar? Dan mag het je niet verwonderen dat studenten archeologie gewaarschuwd worden bij een geconserveerd archeologisch lichaam. Zo kan ik nog even doorgaan met voorbeelden geven. Alleen jammer dat er geen triggerwaarschuwingen zijn voor de job van bibliothecaris, dan had ik me beter kunnen voorbereiden op de gemeentelijke pesterijen,” liet ik ironisch weten.

-“Ja, dát is inderdaad een riskante job. Ze zouden beter dergelijke bibliothecarissen een risicopremie bezorgen in plaats van aan ordehandhavers...”

-“Maar zoals ik dus zei; die gids haalt tal van termen aan die vermeden dienen te worden zoals – en hou je nu goed vast – ‘vader’ en ‘moeder’.

-“He?! Vader? Moeder? Waarom?”

-“Die woorden moeten verwijderd worden om te vermijden dat transgenderouders ervan uit zouden kunnen gaan genderrollen te moeten aannemen.”

-“Neeeeeee!?”

-“Wacht, je hebt nog niet alles gehoord. Het woord ‘excursie’ dient ook geschrapt te worden uit het Oxfam-woordenboek. Mag het je nog verwonderen dat de term sexcursie blijkbaar wel kan want die heb ik niet teruggevonden op de verboden lijst.”

-“Haha sexcursie... inderdaad met hetgeen je zonet vertelde. Maar excursie?? Wat is daar nu mis mee?”

-“Deze term zou mensen immers kunnen aanzetten – althans volgens die malloten daar in het Oxfam-hoofdkant... oeps sorry... tot een koloniale mentaliteit.”

-“Excursie? Koloniale mentaliteit??”

-“Ja, net als het woord ‘hoofdkantoor’. Maar hier heb ik me zojuist al twee keer uitgebreid voor verontschuldigd. Want door dat woord uit te spreken zouden mensen...euh sorry...verdorie toch... aangespoord kunnen worden tot koloniale machtsdynamiek. Ook het woord ‘mensen’ dient de vuilbak ingekieperd te worden want dit woord impliceert vreemd genoeg bij nogal wat mensen, dedju sorry, het woord ‘man’. Ik weet het. Lach maar niet. Ik ken de woorden die geschrapt moeten worden natuurlijk niet meer allemaal van buiten maar het is een hele waslijst. In elk geval. Wat zei Orwell ook alweer? Controleer de taal en je controleert de perceptie. En als je de perceptie eenmaal gekaapt hebt, bepaal je het gedrag van het – in de ogen van de elite – gepeupel. De obsessie van Oxfam komt regelrecht uit Orwells script 1984 waarin Newspeak opdook ten nadele van Oldspeak. De taal werd er zo nietszeggend dat een mens zich er nog amper in kon uitdrukken. En dat is nu net de bedoeling van die taalfascisten. Met andere woorden, nu je de woke-koers van Oxfam kent: verbaast het jou nog dat jouw wakkere kennis te horen kreeg Dit soort boeken hoort hier niet thuis.”

-“Erwin, wat een waanzin allemaal. Waar zijn we toch maar in beland... Gaan wij hier nog ooit uit geraken denk je?”

-"Tja, weet je..." Ik liet even een korte stilte vallen en stond op het punt een uitgebreid antwoord te formuleren, maar plots bedacht ik me het belang van lezen en het in circulatie zijn van genoeg boeken vooraleer ‘ze’ dra een cyberplandemie op ons loslaten. “... daarvoor verwijs ik je graag naar het laatste hoofdstuk van mijn nieuwe boek dat vandaag verschenen is. Misschien dat dat een en ander verduidelijkt...”

 

 

erwin




“Een brutaal mens heeft de halve wereld-winkel.”

(oud gezegde in een nieuw jasje)



“Als je tegen globalisering bent, bereik je niet veel

door een bom te leggen onder de hoofdkantoren [oeps sorry] van Shell of Nestlé.

Je brengt mensen veel meer in verwarring door een Oxfam-winkel op te blazen

omdat dan mensen het motief niet begrijpen.”

James Graham Ballard, Britse schrijver (1930-2009)

264 weergaven

Recente blogposts

Alles weergeven

Comments


bottom of page