top of page
Zoeken

“Hey Erwin, de wereld is toch niet vergaan he!”

Bijgewerkt op: 30 apr.


Beste medereizigers

 

Wanneer een samenleving vervalt in totalitarisme is het van levensbelang om als godsvonk je tegenstem te blijven laten klinken. Edoch, in sommige gevallen is het beter om tegen ‘geïnjecteerde onwetendheid’ te zwijgen zoals ik probeer aan te tonen via de opgenomen anekdote in deze infobrief.

Om de geviseerde complotdenkers een hart onder de riem te steken, stuur ik eveneens een korte videoboodschap mee van filosoof en antropoloog Marcel Messing waarin hij onder meer meedeelt dat het scheldwoord ‘complotist’ tegenwoordig gerust als een eretitel beschouwd mag worden. 


 

“Hey Erwin, de wereld is toch niet vergaan he!”


Al sinds mijn jeugd – zoals ik gedetailleerd beschreven heb in mijn jongste uitgave Wie vrij wil zijn moet puinruimen – ervaar ik het leven niet als gemakkelijk. Vandaar ook dat ik me al van kinds af aan vaak terugtrok, tot grote bezorgdheid van moeder. Hoe jong ik ook was, ik zag nogal wat zaken anders dan de meeste van mijn vrienden of klasgenoten die – in mijn (kinder)ogen – veelal hetzelfde handelden en bizar genoeg tevreden leken te zijn door braafjes (orders op) te volgen.

Destijds had ik vanzelfsprekend nog geen weet van non player characters. Oftewel ‘backdrop people’, zoals de inmiddels naar de eeuwige jachtvelden vertrokken regressietherapeute Dolores Cannon deze ‘mensen zonder bewustzijn’ noemde. Alle ware, met bewustzijn doorstraalde zielen zullen zich vast en zeker kunnen herkennen in ‘de vreemdeling’ uit het boek Gnosticisme van de in 1993 overleden Duits-Amerikaanse filosoof en ethicus Hans Jonas. Dat boek uit 1969, dat lange tijd gezien werd als een standaardwerk over deze materie, gaat over een ‘vreemdeling’. Voor alle duidelijkheid, Jonas heeft het niet over een allochtoon maar over een ziel die ervaart dat hij hier op deze wereld niet echt thuishoort. Hij dwaalt wat verloren rond omdat hij de gebruiken van het vreemde oord waar hij in is geïncarneerd niet kent. Het probleem is echter dat als hij zich aanpast, hij vervolgens vergeet dat hij een ‘vreemdeling’ is. Dan raakt hij ontworteld in zijn eigen bestaan. Als de ‘vreemdeling’ ervoor kiest om zich te conformeren aan deze waanzinnige wereld is hij weliswaar zijn verwarring kwijt, maar dan weet hij niet meer wie hij is. De oplossing die Jonas aanbiedt is – ‘hersteld besef van het vreemdelingschap’. Dit heelt het lot van ‘de vreemdeling’ waardoor hij zich (terug) thuis voelt in zichzelf.

Het is voornamelijk sinds mijn mystieke ervaring die ik inmiddels bijna twintig jaar geleden mocht beleven – eveneens beschreven in mijn laatste boek –  en de massale spot die ik tot op de dag van vandaag doorleef naar aanleiding van de publicaties van mijn ‘waarheidsboeken’, dat ik dit besef van het vreemdelingschap hersteld heb en me dus terug thuis voel in mezelf. Mij zomaar conformeren om anderen te plezieren is dus lang verleden tijd. Bovendien neem ik ook geen blad meer voor de mond om al dat over ons uitgekieperd overheidsbedrog aan de oppervlakte te krijgen. Tenminste wanneer het gepast is. “Want Erwin, geen parels voor de zwijnen! En zeker niet bij jou in de buurt, want zoals Matth. 13:57 verhaalt, wordt een profeet nergens zo miskend als in zijn eigen dorp.” Bijbelse citaten waar mijn goede vriend en filosoof Marcel Messing me regelmatig telefonisch vanuit Zuid-Frankrijk aan herinnert.

Met een moeilijk nader te verklaren zekerheid wist ik al geruime tijd vóór de fabricatie van ‘COVID-19’ dat er immense omwentelingen op ons afkwamen. Vandaar dat ik al jaren stel dat we in een ‘eindtijd’ zitten. Wat is dat eigenlijk, die ‘eindtijd’ waar ik regelmatig over schrijf? De ‘eindtijd’ is niet veel meer dan een uiterst kort moment van stilte aan de vooravond van een nieuwe kosmische inademing van de alles doordringende Ene Geest. Het Ene dat zowel rust is als beweging. Het naderen van het einde van een (grote) kosmische cyclus blijkt steeds gepaard te gaan met totale chaos en wanorde. De laatste ‘maatschappelijke stuiptrekkingen’, die om de een of andere reden (namelijk gebrek aan bewustzijn) er steeds mee gepaard gaan, waren al zichtbaar vóór de geboetseerde coronacrisis. Tenminste voor wie door de massale programmatie nog oren heeft om te horen en ogen heeft om te zien. Voor iemand die deze ‘gaven’ niet (meer) heeft, is het ‘eindtijd’-verhaal een ridicuul, nietszeggend iets. Opvulmensen lachen en spotten namelijk graag met godsvonken die het wel zien. Godsvonken die voornamelijk sinds 2020 door slaafse staatsadepten massaal omgedoopt werden tot wappies, complotdenkers en aluhoedjes.

Clown

Na het jarenlang vruchteloos waarschuwen van vrienden, (oud-)collega’s, ‘bestuurders’, artsen, buren, dorpelingen en familieleden kan ik niet ontkennen dat ik me – voornamelijk in de eigen gemeente – vaak voel als de clown in het eschatologische verhaal van de negentiende-eeuwse existentiële filosoof Kierkegaard. Deze Deen schreef over een bezorgde clown die de bezoekers van het theater met handen en voeten trachtte te waarschuwen dat er een grote brand uitgebroken was achter de coulissen. Maar in plaats van zijn boodschap serieus te nemen, lachten ze de clown uit. Uit diepe bezorgdheid bleef hij al roepend verwittigen, maar ze lachten hem nog harder uit. Kierkegaard schreef over deze blinde waanzin: “Dit is, denk ik, de manier waarop de wereld zal vergaan – te midden van de universele hilariteit van idioten die denken dat het allemaal slechts een grap is.” Het ziet er honderdzeventig jaar na zijn schrijfsels naar uit dat het op het wereldtheater zo zal gebeuren: hordes ‘kierkegaardiaanse idioten’ die staan te applaudisseren voor hun eigen ondergang. Zo ook in ‘mijn’ gemeente.

Enkele dagen geleden wandelde ik, gedragen door een fluisterende voorjaarsbries en nagenietend van het prachtige verbindende weekend in de kerk van Breda, als een ‘bezorgde clown’ richting de lokale boer om groenten en fruit te kopen. Aan de andere kant van de straat merkte ik twee mannen op, afkomstig van een dorp verder. Ik kende hen van ziens, meer ook niet. Plots riep de meest ‘moedige’ geheel onverwacht – althans voor mij, aangezien de meeste mensen mij hier grotendeels negeren sinds ik mijn pen onderdompel in de inktpot van de waarheid – vanop redelijke afstand: “Hey Erwin, de wereld is toch niet vergaan he!” gevolgd door een cynische lach. De roeptoeter voelde zich duidelijk gesterkt door de morele steun van zijn heldhaftige vriend. Tegenwoordig vangt bij geestelijke armoede en dorheid kuddegeest al aan bij twee.


Shakespeare (lees: Francis Bacon & Co) schreef: “Ik heb niet veel bezwaar tegen wát er gezegd wordt, maar hóé.” Ondanks de erg onbeleefde ondertoon besloot ik het duo te negeren. Buiten het feit dat ik deze woorden nooit gezegd of neergepend heb, zegt het luidruchtige De wereld is toch niet vergaan he! an sich dus niet zo veel. Wél dat het woord ‘lawaai’ afkomstig is van het Latijnse ‘nausea’ (Engels: noise) dat misselijkheid betekent. Deze misselijkmakende energie die er dus achter stak, sprak – om in de sfeer te blijven – boekdelen. Sommige geesten zijn blijkbaar zo dor dat er zelfs geen ineptie in ontkiemt, het zit er wel maar het kan alleen maar overgeplant zijn. Of moet ik zeggen (in)geënt? Het was een denigrerende en vanzelfsprekend ongefundeerde veroordeling naar mijn Zijn en mijn schrijfsels toe. En dit allemaal gebaseerd op horen zeggen, aangezien ze naar alle waarschijnlijkheid geen enkel boek van mij gelezen hebben. Een informatief boek lezen vergt voor dergelijke geesten immers iets te veel inspanning...

In dorpjes zoals hier hebben nogal wat mensen, ondanks het feit dat letterlijk miljarden met mRNA geïnjecteerde zielen staan te dansen aan de rand van de maatschappelijke afgrond, niet veel anders te doen dan roddelen en blindelings mensen veroordelen. In het aangehaalde geval is de veroordeling gegrondvest op een giftige cocktail van opgevangen roddelpraatjes over deze ‘clowneske vreemdeling’ en opgedane ‘kennis’ afkomstig van het zevenuurjounaal op VeeTM. VeeRT kan ook. Deze kwaadaardige dorpsverhaaltjes doen me denken aan de langst dienende first lad(y) van de Verenigde Slaven. Niet dat ik hoog oploop met Anna Eleanor Roosevelt, maar zij – of moet ik zeggen 'hij'? – was terecht van mening dat grote geesten over ideeën praten, matige geesten over gebeurtenissen en kleine geesten over mensen. En wat wordt er hier over mensen gesproken of beter gezegd geroddeld, terwijl de grote vloed de dorpel van hun huizen onherroepelijk nadert.

Kleinburgerlijke dorpsgesprekken

In elk geval; die onverwachte negatieve energie die op mij afgevuurd werd deed een French cancan van ketsende hippocampusneuronen exploderen in mijn caleidoscopisch brein. Deze randomiserende breakdance van zenuwcellen leverde me ogenblikkelijk een passend beeld bij deze diep onbewuste uithaal. Zijn spottende woorden, waar ik inmiddels door tal van stormen te trotseren zo goed als immuun voor ben geworden, lieten mij duidelijk zien hoezeer er met mij en mijn boeken gelachen wordt in de regio. In mijn geest zag ik flitsende beelden van dorpelingen die kleinburgerlijke gesprekken Voerden op het kerkplein en in de kroeg....

- “Hij zegt dat corona niet bestaat, haha.”

- “En dat het kraanwater erg vervuild is.”

- “Ja, en naar het schijnt beweert hij dat het financiële systeem op instorten staat!”

- “Dat zou zogenaamd komen omdat we aangestuurd worden door een eliteclubje dat ons wilt ontmenselijken via injecties, haha.”

- “En ook dat ze het klimaat manipuleren met klimaatwapens. Hoe verzin je het?!”

- “Ja, dat heb ik ook gehoord, met een grote gitaar die ergens in Alaska zou staan, toch? Of was het nu met een harp? Iets met snaren in elk geval...”

- “Het kan nog gekker, veel CO₂ zou volgens hem goed zijn voor de natuur, heb je ooit zo’n onzin gehoord?!”

- “Dan denkt hij ook nog dat draadloze communicatie gevaarlijk is en dat deze ontwikkeld werd om ons op te sluiten in een elektromagnetische kooi. Alsof de regeringen aan zoiets zouden meewerken, haha.”

- “Maar hou je vast, zal ik je nog iets anders zeggen? Hij denkt zelfs dat er vergif gesproeid wordt vanuit vliegtuigen!”

- “Dat meen je niet?!! Dan zal het je ook niet verwonderen dat hij naar verluidt schrijft dat we in een simulatie zitten, een soort stolp waar we in leven. En dat de maan een reflectie is van het aardoppervlak in die koepel, dit terwijl ze de maanlanding uitgebreid op tv hebben laten zien. Die kerel zou beter scripts schrijven voor The Simpsons, hahaha!”

- “Och, al jaren roept hij van alles dat kop noch staart heeft. Zo schrijft hij naar het schijnt dat omzeggens alle modellen bij miss verkiezingen en in modeblaadjes trannies zijn."

-"Ja, dat heb ik ook al gehoord. Ik was nauwelijks van die onzin bekomen of ik vernam van iemand dat hij naar het schijnt beweert dat dat ook geldt voor 'actrices' in Vlaanderen en onze 'vrouwelijke' toppolitici."

-"Neeeeeeeeeeee?!?! Hahahahahahaha."

-"Niet te geloven he. Vind je het dan nog gek dat zo iemand rondbazuint dat de maatschappij uit elkaar gaat vallen, terwijl we het nog nooit zo goed gehad hebben als nu.”

- “Dat zoiets nog vrij mag rondlopen…”

- “Enfin, nog een Brugse Zot? Of ook een Mort Subite?”

- “Doe me toch maar een Belle Vue.”

Inderdaad “hahaha”. De wereld zal vanzelfsprekend niet vergaan omdat ze slechts bestaat als gedecodeerde illusie in een paar kubieke centimeter aan de achterkant van de hersenen, hetgeen de Britse kwantum-natuurkundige David Bohm ‘het holografisch opslagnetwerk’ noemde. Met andere woorden: er is dus helemaal niets zoals 'de wereld (om ons heen)'. Alles 'bestaat' dus slechts in een warme vochtige achterkwab van onze hersenen in de vorm die we denken te ervaren 'buiten' (er is geen 'buiten') onszelf. Net zoals hetgeen wij zien op het scherm van onze laptop voortkomt uit de decodeerprocessen in de laptop en niet erbuiten. Alsof de zinsbegoocheling nog niet groot genoeg is, zijn zelfs onze hersenen (die niet meer zijn dan een vorm van in-form-atie) een gedecodeerde illusie. Kortom: Alles is een illusie zoals een artikel van The Daily Mail uit 2015 (in een periode dat kranten af en toe nog eens iets zinnigs publiceerden) getiteld Your entire life is an ILLUSION: New test backs up theory that the world doesn’t exist until we look at it. We hebben dus helemaal geen 'vastheid'. Wat bestaat er dus wel? De onbegrensde tijdloze waarnemer die puur bronbewustzijn is. Maar hoe zou je in godsnaam – nota bene aan de ingang van een fruitautomaat – hieraan moeten beginnen om alleen dat al aan hun ‘verstand’ te krijgen?

Los van dit alles is er voor hen in deze neprealiteit immers (nog) niets aan de hand. Van de verborgen machten die dit gesimuleerde gekkenhuis runnen, ontvangen ze nog steeds bijgedrukt geld om te winkelen of om naar het café te gaan. Dat sinds 11 maart het fonds dat de Amerikaanse schatkist ingesteld heeft om banken met een financiële onbalans te ondersteunen niet alleen leeg maar ook definitief opgedoekt is, daar hebben ze natuurlijk geen benul van. Dat wordt natuurlijk ook niet afgeroepen op Radio Veeronica. Aangezien de dollar nog steeds de wereldreservemunt is, betekent dit dat dra de hele wereldeconomie zal instorten. Dus nog even geduld beste vrienden en dan hangen jullie ook aan het staatsinfuus. Tegen staatsvoorwaarden wel te verstaan.

Sommige zaken zijn erger dan de dood

Ook het genocidale effect van de ‘vaccins’ is voor hen nog niet voel- en zichtbaar. Dat volgt nog als we onder meer dr. Geert van den Bossche mogen geloven. In de podcast KunstlerCast zei hij recentelijk onomwonden: “Ik ben er tweehonderd procent zeker van dat er een enorme, enorme tsunami van ziektes en sterfte onder gevaccineerde bevolkingsgroepen met een gecompromitteerd immuunsysteem voor de deur staat.” Dan zwijgt hij nog over iets veel ergers: al degenen die niet van de inentingen zullen sterven, maar erdoor ontmenselijkt worden of al zijn. Deze meedogenloze ontzieling past perfect in de agenda van het transhumanisme. De Duitse moleculair geneticus Michael Nehls toont in zijn boek met de alleszeggende titel The Indoctrinated Brain aan dat er stoffen in de ‘vaccins’ zitten die de hippocampus in de hersenen viseren, waardoor er op termijn geen of nog amper nieuwe zenuwcellen aangemaakt worden. “Het is net deze aanmaak van nieuwe zenuwcellen die een mens tot mens maakt. Maak je geen nieuwe zenuwcellen aan, verword je tot een robot die erg vatbaar is voor propaganda,” schrijft hij. Tiens, hier is me niets van opgevallen. In een recent interview met AUF1-presentatrice Sabine Petzl zegt Nehls:

Er is een doelgerichte wereldwijde aanval op ons immuunsysteem die ons uiteindelijk

zal beroven van ons denkvermogen. De coronacrisis is in scène gezet om mensen mentaal te verzwakken. De individualiteit wordt vernietigd. De mens wordt ontzield.

De wereld stort in zombiemodus.

  

Zombiemodus... Vind je het dan nog gek dat dr. Sherri Tenpenny in een interview met Brian Rose zei: “Sommige zaken zijn erger dan de dood.” Dit is dus de oorlog tegen de ziel die gaande is en waar ik inmiddels al jaren – in mijn eigen gemeente overigens vruchteloos (zoals Matth. (13:57) voorzag) – voor waarschuw middels mijn boeken.

Voor velen is dit wellicht moeilijk te begrijpen maar ondanks alle pesterijen, vervolgingen, hoon en spot die ik de laatste jaren over me heen heb gekregen, voel ik de geschreven woorden van Lucas (23:24) elke dag beter: “Vader, vergeef hun, want ze weten niet wat ze doen.” Hoe zouden deze ontzielde individuen met hun gestolde neuronenbanen überhaupt nog kunnen weten wat ze doen?

Zuurverdiende appels en gebakken peren

Toen ik de groente- en fruitautomaat even na ‘de confrontatie’ verliet zag ik het duo in de verte verdwijnen. De woorden van Jezus uit het prachtige Thomasevangelie (logion 34) schoten me te binnen:

Als een blinde een blinde leidt,

Vallen ze beiden in de put.

Uitgeput door de zware schrijfprocessen van de laatste jaren slofte ik met mijn zakje groente en fruit in de hand de andere kant op terug naar huis. In mijn ‘hersteld besef van vreemdelingschap’ voelde ik een diepe innerlijke tevredenheid dat ik op hun ‘geïnjecteerde onwetendheid’ niet gereageerd had.

Bij thuiskomst nam ik een hap uit een van mijn zuurverdiende appels. De inmiddels in mijn geest gegrifte woorden van Marcel popten naar aanleiding van het gebeuren op: beter geen parels voor de zwijnen... Wel gebakken peren...

erwin



"Het is beter om te zwijgen dan te redetwisten met diep onwetenden."

Pythagoras, presocratische filosoof


"Discussieer nooit met domme mensen,

ze zullen je naar beneden halen en je verslaan met hun ervaring."

Mark Twain, Amerikaanse schrijver en humorist (1835-1910)


432 weergaven

Recente blogposts

Alles weergeven

Comentarios


bottom of page